Ton van Dieën,

 
Kunst als tastbaar bewijs van de vraag naar de zin van ons bestaan als mens. Dat is voor Ton het kernpunt in zowel passieve als actieve zin. Alle middelen die hem ten dienste staan komen in aanmerking voor gebruik; het voor de hand liggende zowel als gezochte materialen. Kunst is kijken en voelen, denken en doen. Het resultaat hiervan is de neerslag in schilderijen, tekeningen en objecten, een gedichtje of een beetje muziek. Kunst verveelt nooit. Het is het ontdekken van steeds weer nieuwe mogelijkheden.
 
Ton van Dieën (1937) is, afgezien van een half jaar kunstacademie, autodidact. Hij kan zich geen leven zonder creativiteit en kunstzinnige uitingen denken en is zolang hij zich kan herinneren bezig met kunst, vooral schilderen en tekenen. Naarmate hij de laatste jaren meer tijd kreeg zijn zijn kunstuitingen uitgebreid en maakt hij ook veel objecten. Alles wat vorm en kleur heeft is interessant. Materiaal dat meestal weggegooid wordt, krijgt bij Ton een tweede leven en belandt in fraaie composities en objecten.

Ton laat zijn werk zien in zijn atelier, in de "hobbykas" en in de schuur, terwijl in de zeer weelderige tuin overal objecten te bewonderen zijn.

 
Kunst is een essentieel onderdeel van mijn leven, het is een basisbehoefte. Kunst gebeurt waar je bijstaat.”